در این زمانه چه خوب است اعتراض کنیم

به روزگار بد و پست اعتراض کنیم

همیشه از همه -حتی خدا- طلبکار و

به گوش و پا و سر و دست اعتراض کنیم

شویم دلخور از این نابرابری در دست

لذا به گندگی شست اعتراض کنیم

سوار تاکسی شده، پول را بپردازیم

ولی به قیمت دربست اعتراض کنیم

برای دولت و یارانه بچه دار شویم

به واژه ی دهه ی شصت اعتراض کنیم

به می فروش سر کوچه و خیابان ها

توی خمار و من مست اعتراض کنیم

در این گروه اگر نیست اعتراض کنیم

به این گروه که پیوست اعتراض کنیم

نه حال دور زدن دارم و نه دنده عقب

بیا به کوچه ی بن بست اعتراض کنیم

به جای حرکت کردن بیا که بنشینیم

ببین نشسته چه خوب است اعتراض کنیم!

 

پ.ن: از کسانی که این شعر را قبلن شنیده یا خوانده اند معذرت میخوام.